Jod. Die teëstander het sy hand uitgesteek na al haar kosbaarhede; ja, sy het gesien hoedat heidene in haar heiligdom kom, van wie U bevel gegee het dat hulle in u vergadering nie mag kom nie.

Jod. Die oudstes van die dogter van Sion sit en swyg op die grond, hulle het stof op hul hoof gegooi, rouklere aangegord; die jonkvroue van Jerusalem het hulle hoof na die aarde gebuig.

Jod. Laat hom eensaam sit en swyg, as Hy hom dit opgelê het.

Jod. Die hande van teerhartige vroue het hulle eie kinders gekook; dit het hulle voedsel geword in die verbreking van die dogter van my volk.

Jod. Hy sal die ootmoediges lei in die reg en die ootmoediges sy weg leer.

Jod. Vrees die HERE, o sy heiliges, want die wat Hom vrees, het geen gebrek nie.

Jod. Die HERE ken die dae van die opregtes, en hulle erfdeel sal tot in ewigheid bly.

Tet. Aan die wat Hom vrees, het Hy spys gegee; Jod. Hy dink vir ewig aan sy verbond.

Tet. Gelukkig die man wat hom ontferm en uitleen, Jod. wat sy sake volgens reg besorg.

Jod. U hande het my gemaak en my toeberei; maak my verstandig, dat ek u gebooie kan leer.

Jod. Al u werke loof U, o HERE, en u gunsgenote prys U.

Jod. Sy steek haar hande uit na die spinstok, en haar handpalms hou die spoel vas.